‘Ne me quitte pas’, La Bohème en La vie en rose. Nummers
die stuk voor stuk laten zien hoe mooi en veelzijdig het Franse chanson is.
Voor theatermaker Marc Forno alle reden om een theatervoorstelling te maken
waarin het Franse chanson centraal staat.
Als Fransman is Marc Forno opgegroeid met het Franse chanson
en met name het werk van Charles Aznavour. Maar ook in Nederland merkt hij dat
het Franse chanson enorm populair is. Toch was het neerzetten van een show geen
gemakkelijke opgave. Forno en zijn team zijn een jaar hiermee bezig geweest.
“Het Franse chanson is natuurlijk enorm breed. Het was een hele moeilijke keuze
of we gingen voor enkele artiesten of muziek ten gehore zouden brengen van heel
veel artiesten”, vertelt Marc Forno. “Piaf sowieso maar dan kan je ook niet om
Charles Aznavour heen. Charles Aznavour is 95 geworden en al zijn nummers zijn
zo bekend. De muziek van Jacques Brel kende ik minder goed maar ik heb me
verdiept in zijn leven en muziek.” Toen duidelijk was welke muziek er tijdens
het concert Chanson zou worden gespeeld, ging Forno op zoek naar solisten die
deze voorstelling kunnen dragen. “Filip Jordens lijkt gewoon op Brel. Zijn
interpretatie en energie is echt bizar”, zegt Forno enthousiast. “Dan Menasche
is een veelzijdig artiest met een geweldige podiumpresentatie. Het is zo
bijzonder hoe hij de chansons van Charles Aznavour tot leven brengt. Janneke
Elisabeth is voor mij de perfecte Piaf. Wat zo bijzonder is, is dat ze
eigenlijk geen Frans spreekt maar haar uitspraak en interpretatie is zo mooi.
Het raakt mij echt als ze zingt”, aldus Marc Forno.
Met het vinden van de artiesten was voor Marc Forno de
puzzel nog niet gelegd. “Charles Aznavour, Edith Piaf en Jacques Brel zijn de
dinosauriërs van het Franse chanson. De keuze aan nummers is zo enorm groot. Ik
heb er uiteindelijk voor gekozen om de bekende highlights te laten performen.
Dus verwacht La vie en rose, Non, je ne regrette rien en Milord van Piaf maar
ook het formidabele She en La Bohème van Aznavour”, vertelt Marc Forno. “
Voor de voorstelling is Marc Forno zich gaan verdiepen in het leven van de drie
Franse zangers. “Er is eigenlijk een grote overeenkomst”, zegt hij. “Ze hebben
alle drie een moeizaam begin gehad en werden afgekraakt door de pers. Piaf werd
klein en lelijk genoemd en Aznavour had in die beginjaren volgens de pers een
slechte stem en lange armen. En ook Jacques Brel kende moeizame eerste jaren
met veel armoede. Toch waren ze alle drie workaholics en zetten ze door.”
Dat het Franse chanson in Frankijk geliefd is, is volgens Marc Forno logisch.
Maar hij ziet ook een enorme populariteit in Nederland. “Programma’s als van
Matthijs van Nieuwkerk hebben daar zeker bij geholpen”, zegt Forno. Hij is blij
met het enthousiasme van het Nederlandse publiek. “Het Franse chanson is een
genre op zich. De chanson zijn realistisch met een dramatische inhoud. Daarbij
komt dat het een veelzijdig genre is. Ik zie dat het Nederlandse publiek de
chansons in zijn hart heeft gesloten want de eerste voorstellingen in het
Concertgebouw in Amsterdam waren snel uitverkocht”, zegt hij.
Waar tijdens de voorstelling Janneke Elisabeth, Dan Menasche
en Filip Jordens het muzikale deel voor hun rekening nemen, is er in de
voorstelling ook een rol weggelegd voor regisseur Marc Forno. “Ik ben de
verteller van de show. Ik vertel het levensverhaal van de artiesten. Dat is zo
interessant dat wil ik heel graag vertellen”, zegt hij.
Het concert Chanson is 13 juni te zien in Mainstage
Brabanthallen in ’s Hertogenbosch. Kijk voor kaarten op www.brabanthallen.nl.
Kijk voor meer informatie over de voorstelling en speellijst op
www.worldconcerts.nl