Tijdens
de Baby Loss Awareness Week (9–15 oktober) verschijnt het boek Geboren in
stilte. Hierin doorbreken zeventien ouders het zwijgen over hun stilgeboren
kind, een verlies dat voor de buitenwereld vaak onzichtbaar blijft. Een van hen
is Inge uit Nuland. Zij verloor haar zoon Sem na bijna 39 weken zwangerschap.
Het boek, tot stand gekomen door Stichting Nooit Voorbij, bundelt de verhalen van ouders van een stilgeboren kind. Over verdriet, angst en de strijd om hun kind een plek en bestaansrecht te geven. Want hoe rouw je om een kind dat voor de buitenwereld nauwelijks heeft bestaan, maar voor jou altijd je kind blijft?
Het verhaal van Sem
Na een zwangerschap van bijna 39 weken kreeg Inge
weeën. Maar de verloskundige kon geen hartslag meer vinden van Sem. Ook een
tweede verloskundige hoorde het hartje niet. In het ziekenhuis werd een echo
gemaakt. Daar werd bevestigd dat Sem niet meer leefde. “Ondertussen ging de
bevalling door. Niet van een levend kind, maar van een dood kindje”, vertelt
Inge. "Toen Sem uiteindelijk op mijn buik lag hoopte ik zo dat hij nog
geluidjes ging maken. Dat de artsen het verkeerd hadden gezien, dat hij nog wel
leefde. Maar helaas was dit valse hoop".
Leegte
Inge wilde Sem eerst niet mee naar huis nemen. “Het
voelde erg vreemd. Waar laat je dan je overleden kind?”, vroeg Inge zich af. Na
uitleg van de uitvaartverzorging besloten Inge en Bart hem toch mee te nemen.
“Daar gingen we, naar huis. Met onze zoon in een mand.” Er kwamen veel
familieleden, vrienden, collega's en buurtgenoten op bezoek. "Ik kon in
die week niet rouwen", zegt Inge. "Ik moest de uitvaart voor Sem goed
regelen. Dit was het laatste wat ik kon doen voor mijn zoon. Pas daarna kwam de
leegte en het besef dat we onze Sem nooit leren kennen".
"Sem heeft mij voor de eerste keer mama
gemaakt"
Ruim acht jaar na zijn overlijden blijft de leegte en
het gemis aanwezig. “Onze tijd is als het ware stil blijven staan, voor anderen
gaat het normale leven door”, vertelt Inge. Ze merkt dat niet iedereen meer bij
Sem stilstaat. “Dit vind ik erg moeilijk, ik wil zó graag over hem praten.
Thuis doen we dat wel.`' Hun kinderen Steffie, Sophie en Stenn weten dat ze een
oudere broer hebben die een sterretje is. “Ze hebben hem niet gekend, maar
weten wel van zijn bestaan. Sem blijft altijd verweven met mijn leven. Hij
heeft mij voor de eerste keer mama gemaakt.”
Baby Loss Awareness Week
Het boek 'Geboren in Stilte verschijnt tijdens Baby
Loss Awareness Week (9-15 oktober 2026. Kijk voor meer informatie op
stichtingnooitvoorbij.nl.