Rinus Israël maakte FC Den Bosch voetbalwijs

Roem vergaarde Rinus Israël, geboren Amsterdammer, als aanvoerder van Feyenoord en als centrale verdediger in 47 interlands. Op 6 mei 1970 was hij  de eerste Nederlandse speler die  de Europa Cup voor landskampioenen in handen kreeg. Met de gelijkmaker In de finale tegen Celtic (2-1) droeg Rinus Israël ook als doelpuntenmaker bij aan de triomf van Feyenoord. De bijnaam ‘IJzeren Rinus’, ontleende hij aan zijn gespierde aanpak van zowel tegenstanders als medespelers.

Tot op 39-jarige leeftijd voetbalde Rinus Israël in de Eredivisie. Als beginnend coach bij FC Den Bosch maakte hij zoveel indruk dat Feyenoord hem na twee jaar in De Vliert (1984-1986) naar Rotterdam haalde. Onder Israel, gesecondeerd door zijn Feyenoord-maat Theo de Jong, eindigde FC Den Bosch twee keer als zesde in de Eredivisie en ontwikkelden zich de talenten  bij Arnold Scholten, Hans Gillhaus, Jos van Herpen en Fred van der Hoorn.

“Hij maakte ons voetbalwijs. Hij gaf ons Amsterdamse bluf en brutaliteit mee”, zegt Fred van der Hoorn over die periodee. Rinus Israël stond bekend om zijn cynische reacties naar spelers. Zelf relativeerde Israel zijn betekenis als trainer. ‘’Als trainer heb je toch niet zoveel invloed als ik van tevoren dacht. Ik heb veel fouten gemaakt, vooral door vaak te impulsief te reageren. Ik ben wel eens te ver gegaan met kritiek op spelers in de rust of meteen na afloop. Ik heb de spelers van Den Bosch discipline bij moeten brengen. Dat krijgt allemaal meer effect als je je naam mee kunt laten tellen.”

Illustratief voor de instelling van Rinus Israël als trainer was zijn verhouding met Wim van der Horst.  “Israël vond mij geweldig; met vissen, met klaverjassen, maar niet op het voetbalveld. Ik weet nog dat-ie me bij een uitwedstrijd tegen Volendam betrapte toen ik tijdens de rust zat te roken op het toilet. Hij zei er niks van, maar de tweede helft was nog geen acht seconden op gang toen hij me er af haalde. Rinus vond gewoon dat ik veel meer uit mijn voetbalcarrière had moeten halen.”

Na twee seizoenen bij Feyenoord en een jaar bij het Griekse PAOK Saloniki keerde Rinus Israël in 1989 terug bij FC Den Bosch. Onder een nieuwe clubleiding en met een kwalitatief uitgedunde spelersgroep bleven de eerdere successen buiten bereik. Degradatie was voor hem geen reden om te vertrekken. Israël wilde niet opgeven, maar in de Eerste Divisie kwam hij al snel tot de conclusie dat nieuwe hoogtij met FC Den Bosch er niet meer inzat. Na vier nederlagen in de eerste vier wedstrijden besloot het bestuur tijdens de terugreis vanuit Haarlem in de bus tot ontslag.

FC Den Bosch sukkelde verder, eindigde op de zeventiende laats en Rinus Israël liet in Amsterdam zijn liefde voor het voetbal spreken door zijn eigen amateurclubje DWV te gaan trainen. Het vervolg van zijn trainerscarrière speelde zich voornamelijk in het buitenland af, onder meer in het Midden-Oosten en als bondscoach van Ghana. Nergens maakte hij nog zoveel naam als in zijn eerste periode bij FC Den Bosch.

Bron: FC Den Bosch