Billijke vergoeding voor structureel te hoge werkdruk

Ook heeft het bedrijf volgens de kantonrechter onvoldoende maatregelen genomen om het werk voor de vrouw beheersbaar te maken. Verder zijn adviezen van de bedrijfsarts genegeerd en heeft het bedrijf de verantwoordelijkheid afgeschoven op de werkneemster. 

De vrouw werk al 21 jaar bij het bedrijf als financieel medewerkster en heeft een dienstverband van 32 uur per week. Zij verzorgt de boekhouding van het bedrijf, die vervolgens wordt gecontroleerd door een accountant. Op een bepaald moment laat zij haar werkgever weten dat de werkdruk structureel te hoog is en dat er iemand bij moet. Verder dient zij een verzoek in om thuis te mogen werken, vanwege mantelzorg verplichtingen voor haar moeder en het werkklimaat op het kantoor. De werkgever weigert om deze verzoeken in te willigen.

Spanningsklachten
Nog geen jaar later meldt de medewerkster zich ziek als gevolg van spanningsklachten en griep. Hierna gaat de vrouw in gesprek met haar werkgever. Daarbij krijgt zij te horen dat zij voortaan vijf dagen per week hele dagen op kantoor wordt verwacht. Omdat het bedrijf met financiële problemen kampt, moet zij van haar werkgever nog beter haar best doen. Om haar tegemoet te komen neemt een collega enkele van haar taken over. Dit leidt niet tot veel veranderingen, want anderhalve maand is de vrouw opnieuw ziek. Haar werkgever heeft echter zijn twijfels bij deze ziekmelding. Ondanks deze gespannen arbeidsrelatie en haar ziekmelding, verricht de vrouw thuis toch nog werkzaamheden voor het bedrijf. Dit is nodig om de salarissen uit te kunnen betalen. Verder wordt ze regelmatig gebeld door collega’s met vragen, waardoor de vrouw totaal geen rust heeft. De bedrijfsarts bevestigt niet veel later de arbeidsongeschiktheid van de vrouw en adviseert mediation tussen de vrouw en de werkgever. Dit traject loopt echter op niets uit. Vanaf begin 2025 stuurt de bedrijfsarts aan op beëindiging van de arbeidsovereenkomst en een tweede spoor re-integratietraject.

Beschuldigd
Omstreeks dezelfde periode wordt de vrouw door haar werkgever beschuldigd van het zonder toestemming laten uitkeren van ruim 30.000 euro aan overuren. De werkneemster is het hier niet mee eens, maar wordt desondanks op staande voet ontslagen. De vrouw start daarop een kort geding bij de kantonrechter. Die stelt de medewerkster in het gelijk. De kantonrechter oordeelt dat er geen dringende reden is voor ontslag op staande voet en veroordeelt de telefoonwebsite tot doorbetaling van loon met wettelijke verhoging en rente en tot betaling van de proceskosten. De werkgever is op de hoogte van het feit dat de werkneemster structureel overuren maakt en de accountant heeft de betaling van de overuren steeds goedgekeurd. Het ontbindingsverzoek van de werkgever wordt wel toegewezen, omdat een voortdurend dienstverband het herstel van de werkneemster in de weg staat. De rechter oordeelt ook dat het zo kan zijn dat de financiële situatie van het bedrijf reden is voor de directie om van het personeel te verlangen een tandje bij te zetten. Maar dit kan geen rechtvaardiging zijn om een medewerkster met een parttime dienstverband zodanig zwaar te belasten dat deze ziek uitvalt.