Een chauffeur die meerdere keren vrij vroeg aan zijn
werkgever en dit verzoek niet gehonoreerd zag worden, ging desondanks toch op
vakantie. Zijn werkgever gaf de man daarop ontslag op staande voet. De
kantonrechter oordeelde dat het bedrijf dit niet had mogen doen. De chauffeur
heeft dan ook recht op een transitievergoeding, maar krijgt geen billijke
vergoeding.
Wat speelt er in deze zaak? Al aan het begin van het jaar
vraagt de chauffeur vrij aan zijn werkgever om eind april een week met vakantie
te kunnen. Dat doet hij nadien nog twee keer. Zijn werkgever geeft hem echter
geen vrij in deze periode in verband met seizoensdrukte. De chauffeur gaat
ondanks alles toch gewoon op vakantie eind april. Als zijn werkgever dit te
weten komt, geeft hij de man direct ontslag op staande voet met als redenen
ongeoorloofde afwezigheid en bewuste werkweigering.
Onregelmatige opzeggingDe man is het hier niet mee eens en vecht het ontslag aan.
Hij vraagt de kantonrechter om een billijke vergoeding toe te kennen en zijn
werkgever
te veroordelen tot betaling van een vergoeding wegens onregelmatige opzegging
en de transitievergoeding. Volgens hem is er geen dringende reden voor het
ontslag, omdat er geen sprake is geweest van bewuste werkweigering en/of
ongeoorloofde afwezigheid. Seizoensdrukte is wettelijk gezien geen gewichtige
reden om de vakantieaanvraag van één medewerker te weigeren. De rechter
oordeelt eveneens dat in deze zaak geen sprake is van een situatie dat de
vakantie van de chauffeur het bedrijf zo zou ontwrichten dat diens belang
hiervoor zou moeten wijken. De verlofaanvraag van de man is dus niet
rechtsgeldig geweigerd. Daardoor was hij niet ongeoorloofd afwezig en dat heeft
weer tot gevolg dat het ontslag op staande voet onterecht is gegeven.
Geen billijke vergoeding
De werknemer, die inmiddels al ander werk heeft gevonden,
heeft daarom recht op een transitievergoeding, gefixeerde schadevergoeding en
een volledige eindafrekening. Maar de rechter kent hem geen billijke vergoeding
toe. Dit komt omdat de man zijn werkgever niet van tevoren heeft laten weten
dat hij, ondanks dat zijn verlofaanvraag niet werd goedgekeurd, toch op
vakantie zou gaan. Hij wist dat zijn werkgever hem wilde inzetten voor een klus
bij een klant. Door niets van zich te laten horen, zadelde hij zijn werkgever
onnodig met een acuut probleem op. De man heeft zich volgens de kantonrechter
daarmee niet als een goed werknemer gedragen.
Uit deze zaak blijkt dat werkgevers niet zomaar een
vakantieaanvraag van medewerkers mogen afwijzen. Alleen een goed onderbouwde
reden - bijvoorbeeld dat de continuïteit van het bedrijf ernstig in gevaar komt
of
contractuele
verplichtingen niet kunnen worden nageleefd - volstaat. Daarnaast is het
als werknemer ook verstandig om altijd te blijven communiceren met je
werkgever, zelfs als een verlofaanvraag in jouw ogen onterecht wordt geweigerd.
Openheid richting de werkgever, zodat die niet voor onverwachte verrassingen
komt te staan, blijft altijd belangrijk.
Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met
RechtNet Advocaten via [email protected] of bel naar 073-6154311.