Onterecht ontslag op staande voet voor zieke medewerker die avond biertjes tapt

De medewerker werkt al sinds 2020 als magazijnmedewerker bij de bouwmaterialenhandel. In maart 2025 meldde hij zich ziek vanwege energieklachten. Enkele maanden later start hij op advies van de bedrijfsarts met re-integratie.

Als de man enkele maanden later tijdens een streekfeest wordt gespot in een café waar hij enkele uren als vrijwilliger meehelpt om glazen op te halen en biertjes te tappen, escaleert de boel. De werkgever vindt het onacceptabel dat iemand die onvoldoende energie heeft voor zijn eigen werk wel actief is in de horeca. Hij geeft de medewerker daarom ontslag op staande voet.

Juridisch gezien onhoudbaar
De magazijnmedewerker stapt naar de kantonrechter en die maakt korte metten met dat besluit. De rechter begrijpt de verontwaardiging van de werkgever, maar stelt dat het ontslag juridisch gezien onhoudbaar is. Centraal in de uitspraak staat dat het verrichten van nevenactiviteiten tijdens ziekte niet automatisch verboden is. Of dergelijke activiteiten de re-integratie belemmeren, hangt af van de aard van de klachten en de belasting van het werk. Dat is in beginsel een medisch oordeel volgens de rechter

De werkgever had daarom eerst de bedrijfsarts moeten raadplegen, in plaats van zelf conclusies te trekken. Door dit na te laten, handelde het bedrijf te voorbarig. Daarnaast stelt de rechter dat ontslag op staande voet het zwaarste middel is dat een werkgever kan inzetten. In een situatie als deze had de werkgever er ook voor kunnen kiezen om de medewerker een waarschuwing te geven of een tijdelijke loonstop in te voeren. Dat alles woog zwaar mee in het oordeel dat geen sprake was van een dringende reden voor ontslag op staande voet.

Zorgvuldig omgaan met zieke medewerkers
De werknemer berust uiteindelijk in het ontslag, maar heeft wel recht op diverse vergoedingen, zoals een transitievergoeding, schadevergoeding en billijke vergoeding. Daar komen ook nog juridische kosten en proceskosten bij, waardoor het totale bedrag dat de werkgever moet betalen uitkomt op ruim 23.000 euro.

Deze uitspraak toont andermaal aan dat er een duidelijke lijn zit in gerechtelijke uitspraken rond ontslag op staande voet bij ziekte. Werkgevers moeten zorgvuldig omgaan met zieke werknemers en hun activiteiten buiten het werk. Verontwaardiging of gevoel van onrecht is onvoldoende voor een ontslag op staande voet. Zonder medisch oordeel van een bedrijfsarts en zonder eerst lichtere maatregelen te overwegen, is de kans groot dat zo’n ontslag geen stand houdt. Dat kan vervolgens behoorlijke kosten met zich meebrengen.