Ontslag op staande voet na scheldpartij komt werkgever duur te staan

De vrouw was al ruim zeven jaar in dienst bij de cafetaria en functioneerde al die tijd naar tevredenheid. Tot op een dag tijdens een woordenwisseling op de werkvloer de emoties hoog opliepen. Nadat zij was aangesproken op haar werkzaamheden, reageerde de vrouw fel en verliet zij uiteindelijk het pand. Daarbij zou zij tegen de eigenaresse hebben geroepen: ‘Vuil kutwijf, zoek het maar uit. Ik ben weg, zoek het maar uit vanavond.’

Emotionele confrontatie
De werkgever ontsloeg de vrouw enkele dagen later op staande voet. Volgens haar was sprake van agressief, respectloos en gezagsondermijnend gedrag dat verdere samenwerking onmogelijk maakte. De kantonrechter keek echter niet alleen naar de scheldpartij, maar ook naar de context waarin deze waren geuit. Daarbij speelde mee dat het ging om een eenmalig incident tijdens een emotionele confrontatie. Bovendien was niet gebleken dat de werknemer eerder problemen had veroorzaakt of dat haar positie ter discussie stond.

Volgens de kantonrechter is ontslag op staande voet een laatste redmiddel dat alleen mag worden gebruikt wanneer een lichtere maatregel onvoldoende is. In dit geval was een officiële waarschuwing of andere maatregel meer op zijn plaats geweest. Dat had de werkgever mogelijk ook een hoop kosten bespaard. Want een werkgever kan een eenmaal gegeven ontslag niet zomaar intrekken als de werknemer daar niet mee instemt.

Financiële compensatie
Doordat het ontslag op staande voet onterecht bleek te zijn gegeven, mocht de werknemer vervolgens kiezen: of terugkeren naar haar oude baan, of kiezen voor verschillende vergoedingen. De vrouw accepteerde het ontslag, maar vorderde bij de rechtbank wel financiële compensatie. De kantonrechter oordeelde vervolgens dat zij recht had op een billijke vergoeding, transitievergoeding en gefixeerde schadevergoeding. Alles bij elkaar goed voor een bedrag van meer dan 10.000 euro. Daarnaast draait de werkgever ook op voor de incassokosten en proceskosten.

De zaak laat opnieuw zien dat werkgevers voorzichtig moeten omgaan met op staande voet ontslag geven aan medewerkers. Dit is het zwaarste middel dat het arbeidsrecht kent.

Partijen die in het heetst van de strijd direct naar dit zwaarste arbeidsrechtelijke middel grijpen, lopen een aanzienlijk financieel risico. Verstandiger is om in zo’n geval eerst juridisch advies in te winnen en zorgvuldig te beoordelen of een ontslag op staande voet daadwerkelijk de enige optie is. Een impulsieve beslissing kan uiteindelijk duurder uitpakken dan van tevoren verwacht.